(+31)641518946 info@commitments.nl
Selecteer een pagina

Ik zit achter mijn computer en staar naar het blanco scherm. De bedoeling is dat er een stuk tekst verschijnt.
Alleen… dat verschijnt niet. Ik ben totaal inspiratieloos en zit dus vast.

Dat vastlopen of me ergens op stukbijten herken ik in andere dingen. Gelukkig weet ik hoe ik zorg dat er beweging in komt en ik weer verder kan. In een paar stappen lukt het jou ook.


Erkennen

Een eerste stap is erkennen dat je ergens vastloopt. Erkennen dat er een probleem is geeft rust. En die rust brengt je al dichter bij de oplossing.
Maar mag je dat van jezelf, erkennen? Of ‘moet’ je veel en ‘mag’ je weinig van jezelf? Dan heb je vast allerlei niet-helpende gedachtenflarden die voortdurend door je hoofd spoken.


Stap achteruit

Herkenbaar? Waarschijnlijk wel, want iedereen heeft hier weleens last van. Zo kunnen deadlines je bij voorbeeld bevriezen.
In mijn geval loop ik nu vast bij het schrijven van mijn blog. Ideeën te over, maar het komt er niet uit. De tijdsdruk en het moeten presteren maken dat de woorden er niet uit komen. Ik wil namelijk ook deze maand jou voorzien van een waardevol stuk informatie. De stress zorgt echter dat ik niet verder kom.

Ik besluit letterlijk een stap achteruit te nemen en als toeschouwer naar mezelf te kijken. Daardoor komt het probleem letterlijk voor me te staan en kan ik het vastpakken en inkaderen. Een belangrijke vraag die ik stel is: ‘In welke mate mag dit probleem mijn leven beïnvloeden?’ Het antwoord is: ‘Niet.’ Dat antwoord maakt het probleem gelijk een stuk minder groot!


Besluiteloosheid

Het kan je overkomen dat wanneer je een stap achteruit zet, je het probleem nog niet kunt aanpakken, omdat er nog een ander thema speelt. Je kunt bij voorbeeld geen keuze maken of prioriteit stellen. Kijk daar dan eerst naar. Jouw systeem weet zelf namelijk prima welk probleem het belangrijkste is op dat moment. Gebeurt dat, dan is dat niet erg, want het komt niet voor niets op, juist op dat moment???

De mate waarin jij het probleem als probleem ervaart binnen jouw model van de wereld bepaalt of en wanneer je ermee aan de slag moet.

Wie ik nu zie, zittend achter mijn scherm, is iemand die niet goed weet hoe te beginnen met de blog. Door afstand te nemen, zie ik mezelf piekeren over het juiste onderwerp. En dan opeens…

 

Afstand geeft ruimte

Door zo naar mezelf te kijken, worstelend met een onderwerp, bedenk ik dat dit een heel goed onderwerp is. Door uit de situatie te stappen – en dat kan letterlijk of figuurlijk – zet ik mezelf buiten mijn writer’s block en heb ik mijn probleem opgelost!

 

Rust

Door de afstand ontstaat rust. En rust zorgt dat je weer ruimte hebt om weer in beweging te komen.

Dit principe kun je eigenlijk met alles toepassen: in de wachtkamer bij de tandarts, voor een examen…. Het resultaat is dat het je rust brengt, wat ruimte creëert voor de oplossing.