(+31)641518946 info@commitments.nl

Blogs Ted Evers

Laatste blogs:
.
.

 

 

 

 

 

An eye for an eye makes the whole world blind!

An eye for an eye makes the whole world blind!

Hoe verhoud jij je tot gebeurtenissen zoals afgelopen dinsdag in Brussel? Word je bang, houd je het op afstand, of doe je er helemaal niets mee? Zoveel mensen, zoveel verschillende reacties. De een verandert zijn profielfoto in een Belgische vlag om zich solidair te tonen, een ander pakt op vierhonderd meter van het getroffen metrostation een terrasje en weer iemand anders zegt een dag later de afspraak met de huisarts af, omdat hij liever niet buitenkomt, uit angst dat de volgende aanslag bij hem om de hoek gepleegd zal worden……..…   Belasting betalen Voor mij persoonlijk geldt: Ik laat me niet bang maken. Je beloont terroristen op geen grotere manier dan door in je angst te schieten. Angst ontwricht en dat is wat terrorisme wil: ontwrichting door angst. In mijn optiek is doodzwijgen en vooral doorgaan met jouw eigen leven het allerbelangrijkste. Laat de wereld zien dat je ook op een andere manier met elkaar kan omgaan. Energie steken in angst, is als het ware belasting betalen aan terroristen en de vraag is wil je dat? Energie kun je ook steken in dingen die voor jouw belangrijk zijn en die je leven kleur geven! Daarom blijf ik gewoon mijn ding doen, en laat ik me niet raken door angst. We zullen helaas moeten accepteren dat aanslagen bij onze huidige maatschappij behoren. En vergeet niet dat datgene wat we in de wereld zien aan geweld niets meer is dan de exponent van hoe wij met elkaar omgaan. Hoe meer we elke vorm van geweld in onze persoonlijke omgang met mensen vermijden, hoe minder heftig het geweld in de wereld gaat...

It takes one to know one

Een poosje geleden had ik de mannelijke helft van een echtpaar in de NLP practitioner opleiding. Laat ik hem voor het gemak Chris noemen en Chris was getrouwd met Imke. Twee mensen die zielsveel van elkaar houden, maar ook twee mensen die vanwege omstandigheden de hele dag thuis waren bij elkaar.   Ontslag Chris was een aantal jaren daarvoor zijn werk op een uiterst vervelende manier kwijtgeraakt: ziek geworden en bij terugkomst te horen gekregen dat er toch wat verbeterpunten waren in zijn werkwijze. Werden deze niet binnen een gestelde termijn verbetert, dan zou er een ontslagprocedure volgen. Door de stress die dit veroorzaakte kwam Chris wederom thuis te zitten en er volgde ontslag. Imke, aan de andere kant, zat ook thuis wegens ziekte en het verlies van Chris’ baan leidde ook bij haar tot stress, want wat als de WW straks ophoud? Ook ervoer ze Chris als passief: Het ontslag had tot burn-out klachten geleid en daardoor reageerde Chris met paniek op verplichte sollicitaties. Dit leidde er na een jaar toe, dat Chris in de ziektewet terecht kwam.   Stress Bij Imke werd daardoor de druk hoger en ze ging zoeken naar bevestiging bij Chris: Wil je überhaupt nog wel werken? Voel je je al wat beter? Zie je het nog wel zitten? En dat gedurende korte tijd achter elkaar. Chris kon er helemaal niets mee en bracht het daarom in een oefening over waarnemingsposities. Hierbij wissel je “letterlijk” van plek, om een bepaald probleem van verschillende gezichtspunten te kunnen beschouwen. Er zijn drie waarnemingsposities te onderscheiden. 1e positie is waarnemen vanuit jezelf, 2e positie waarnemen vanuit de...

Een opstelling. Het verhaal van een cliënt

“Omdat ik de afgelopen maand aardig wat te verhapstukken kreeg op persoonlijk vlak, heb ik vorige week een opstelling gedaan met Ted. Opstellingen vind ik prettig. Ik krijg inzicht in de situatie, doordat ik letterlijk en figuurlijk vanaf een afstandje ernaar kijk. Ik heb dat nodig wanneer mijn malende hoofd blijft doorgaan. En mijn ervaring is, dat ik daarmee niet verder kom.   Een opstelling met voorwerpen Tijdens het  gesprek werd duidelijk, dat ik mezelf blokkeerde om voluit te leven. Wat mij blokkeerde probeerden we via de opstelling naar voren te krijgen. Voor de opstelling koos ik voor levensvreugde, mijzelf, de dood en een pas overleden persoon in mijn directe omgeving. Omdat er geen andere mensen beschikbaar waren, deden we de opstelling met door mijzelf gekozen voorwerpen, die ze representeerden. Een opstelling met voorwerpen heeft veel impact, heb ik gemerkt. Je kiest op gevoel voorwerpen uit en achteraf blijkt daar meer synchroniciteit in te zitten, dan wat je op voorhand zou denken. Waar mensen uit zichzelf spreken bij een opstelling, zo spreken spullen in hun samenhang een symbolische betekenis uit. Een lege rol kan bij voorbeeld symbool staan voor een gevoel van leegte en een kaars voor opgebrand zijn. Op het moment dat je ze pakt denk je daar niet aan, maar met behulp van degene die de opstelling begeleidt, kunnen er bijzondere inzichten ontstaan.   Neerzetten Tijdens het neerzetten van de door mij gekozen voorwerpen bleek al, dat ik het pak Senseo mokka, dat symbool stond voor mezelf, buitenspel had gezet. Het stond niet op een lijn met de andere voorwerpen: het glas (de overleden persoon), een wollen...
Volg je hart, dat klopt altijd

Volg je hart, dat klopt altijd

Achter deze uitspraak gaat een grote waarheid schuil. Als mens heb je drie centra in je lichaam waar je intelligentie zetelt: je hoofd, je buik en je hart. Voor mij zijn deze drie intelligentiecentra gelijkwaardig aan elkaar. Ze hebben alleen ieder een ander level in het benaderen van de werkelijkheid.   Voorbeeld: wanneer is het warm…? Niet alle dingen zijn logisch te benaderen. Om te kunnen waarnemen of het warm of koud is, is het functioneler om dit te voelen dan het na te gaan in je hoofd. Wil je het benaderen op de laatste manier, dan heb je veel gegevens nodig: windsnelheid, temperatuur, vochtigheid en dergelijke. Daarmee blijft het erg lastig om aan te geven of je iets aangenaam vindt of niet want de ene keer voelt 21 graden in de kamer koud en een andere keer is diezelfde 21 graden gevoelsmatig bloedheet. Je ratio is niet geschikt om gevoelsmatige vragen te beantwoorden.   Niet rechtstreeks communiceren Gevoel en verstand kunnen vanwege hun grote verschil in de benadering van de realiteit niet rechtstreeks met elkaar communiceren. De enige plek waar die communicatie samenkomt, is in je hart. In je hart zit dat ‘zeker-wetengevoel,’ dat alle logica overstijgt. Daar huist je geloof en dat maakt het zo lastig om andermans overtuiging en actie te begrijpen. Een ISIS-fundamentalist, die de natuurlijke drang tot zelfbehoud overstijgt en zichzelf opblaast, daar zit geen logica achter, maar een ‘zeker weten’ voor hem, hoezeer dit ook verschilt van het mijne bij voorbeeld   Balans Je benadert de vraag waarom je doet wat je doet vaak vanuit je verstand of vanuit je gevoel. Het denken...
‘Help, ik zit muurvast!’

‘Help, ik zit muurvast!’

Ik zit achter mijn computer en staar naar het blanco scherm. De bedoeling is dat er een stuk tekst verschijnt. Alleen… dat verschijnt niet. Ik ben totaal inspiratieloos en zit dus vast. Dat vastlopen of me ergens op stukbijten herken ik in andere dingen. Gelukkig weet ik hoe ik zorg dat er beweging in komt en ik weer verder kan. In een paar stappen lukt het jou ook. Erkennen Een eerste stap is erkennen dat je ergens vastloopt. Erkennen dat er een probleem is geeft rust. En die rust brengt je al dichter bij de oplossing. Maar mag je dat van jezelf, erkennen? Of ‘moet’ je veel en ‘mag’ je weinig van jezelf? Dan heb je vast allerlei niet-helpende gedachtenflarden die voortdurend door je hoofd spoken. Stap achteruit Herkenbaar? Waarschijnlijk wel, want iedereen heeft hier weleens last van. Zo kunnen deadlines je bij voorbeeld bevriezen. In mijn geval loop ik nu vast bij het schrijven van mijn blog. Ideeën te over, maar het komt er niet uit. De tijdsdruk en het moeten presteren maken dat de woorden er niet uit komen. Ik wil namelijk ook deze maand jou voorzien van een waardevol stuk informatie. De stress zorgt echter dat ik niet verder kom. Ik besluit letterlijk een stap achteruit te nemen en als toeschouwer naar mezelf te kijken. Daardoor komt het probleem letterlijk voor me te staan en kan ik het vastpakken en inkaderen. Een belangrijke vraag die ik stel is: ‘In welke mate mag dit probleem mijn leven beïnvloeden?’ Het antwoord is: ‘Niet.’ Dat antwoord maakt het probleem gelijk een stuk minder groot! Besluiteloosheid Het kan je overkomen...